Mijn ervaringen op de Weissensee (alternatieve Elfstedentocht)

Het moet gezegd worden, de Weissensee is een prachtig meer omgeven door besneeuwde bergtoppen. Het is gelegen in een deel van Oostenrijk waar het met de sneeuwval meestal wel meevalt. Dit houdt in dat het ijs vaak van een prachtige kwaliteit is, zogenaamde ‘zwart’ ijs. Het meer ligt op 930 meter hoogte, dus een dikke ijsvloer is bijna gegarandeerd. Helaas was het meer dit jaar niet mooi dichtgevroren, het ijs was besneeuwd en oneffen. Tja, natuurijs heb je niet voor het uitzoeken, dat begrijp ik ook wel. Een persoonlijk record kon ik in ieder geval wel vergeten.

Gelukkig was het op de dag zelf prima weer. Het vroor flink en het ijs werd beter naarmate de toertocht vorderde. Ik ging voor de volle mep, dus maar liefst 200 kilometer. Om zes uur werden we verwacht aan de start. Het was nog donker toen het startschot viel en ik ging een paar keer onderuit omdat ik een scheur niet had gezien. Niet getreurd, hoort erbij.

Langzamerhand vormde zich groepjes op basis van niveau en vond ik aansluiting bij een groepje. Als zijnde een soort treintje kregen we de smaak te pakken en raakte ik in een soort roes waarbij je de tijd en pijn in het lichaam vergeet. Na verloop van tijd wisten we de slechte plekken te lokaliseren en omzeilen.

Uiteindelijk kwam ik in 9 uur, 44 minuten en 12 seconden over de streep. Geenszins een persoonlijk record, maar moe en voldaan na een fabelachtige ervaring.

Na afloop van de race kwamen de pinten Wiessbier al snel op tafel en genoten we van een gezellige avond met alle andere schaatsers. Al met al een geslaagde eerste poging. Volgend jaar weer!

No Comments, Be The First!

Your email address will not be published.